[BOOKAHOLIC] LISTOPAD



"Jasności promieniste i inne wiersze"- Czesław Miłosz


Książka a człowiek

  Jesteśmy- mówiły, nawet kiedy wydzierano z nich karty
  Albo litery zlizywał buzujący płomień [...]
                                 a
 Wyobrażam sobie ziemię, kiedy mnie nie będzie
 I nic, żadnego ubytku, dalej dziwowisko [...]
                                 
Człowiek odchodzi, znika, przepada. Książka pozostaje (wychuchana, wygłaskana), bo byłaby to wielka strata dla mądrości ludzkości. 

Słowa a prawda
Czy wybitny poeta, noblista jest niezdolny wyrazić rzeczywistość słowami? Jak to?
 Autor czuję niemoc słowa wobec świata, tą ciągłą niedoskonałość. Niedoskonałość opisów, wrażeń, emocji, uczuć...Niedoskonałość człowieka. Język nigdy nie odda rzeczywistości, co sprawia, że nasze relacje są tylko na niby. Język jest bezsilny, każde próby kończą się fiaskiem. 
I każda moja próba powiedzenia czegoś rzeczywistego kończyła się tak samo, zaganianiem mnie z powrotem w opłotki formy, niby owcy odbijającej się od stada.
Poezja zawsze będzie, bo na świecie jest wiele ludzi, którzy odczuwają potrzebę wyrażania siebie w taki sposób. Każdy poeta zawiera w swoich dziełach to samo- trywialność cielesności i podniosłość ducha, [...]nasza podwójność znajdzie swoją formę bez wyrzekania się jednej sfery albo drugiej.

Sens a bezsens życia

Bycie poetą to wielka odwaga. Będąc autorytetem, osobą wybitną, tematem wypracowań szkolnych,dumą polskiej literatury- domniemywać, że świat może okazać się bezsensem. 
Z jednej strony ciągle szukamy odpowiedzi na wiele pytań i mamy nadzieję, że finalnie co było niepojęte, będzie pojęte, z drugiej zaś strony może okazać się, że drozd na gałęzi nie jest wcale znakiem tylko drozdem na gałęzi.
Choćby okazało się, że pytania o sens, stawiane przez filozofów od najwcześniejszych lat były nadaremne, to nic- zostanie słowo raz obudzone przez nietrwałe usta.

Oset a poezja

Oset ma przyszłość: Ich są pustkowia i zardzewiałe tory, niebo, cisza. Trywialność, niedbałość o piękno, zwyczajność jest powszechna. Opanowuje wiele przestrzeni świata.
Poeta musi być gotów na ziemię bez-gramatyczną- niedbałości o słowo, piękno i szukanie głębszego sensu otaczającego świata. 
Autor myśląc o znaczeniu jego poezji dla przyszłych pokoleń jest gotowy na oset nad którymi wietrzyk, senny obłok, cisza.

Świat a miejsce dla poety

Autor wyraża swoją dojrzałość poprzez akceptacje swojej osobowości i świadomość tego, iż na takich jak on- [...]stale myśli o czym innym. Jego roztargnienie doprowadza bliskich do rozpaczy- jest miejsce na tym świecie. Wie, że świat potrzebuje poezji. 
Dopasowywanie się do ogółu ludzi, próbując zmienić swoją osobowość, udając kogoś kim się nie jest, nie zmienia roli człowieka na tym świecie. 
Przyznaje, że akceptacja siebie była długim procesem Ale ostatecznie, dlaczego by nie?

Homo sapiens a żółw

Czy my- ludzie, rzeczywiście zasługujemy na miano tych najlepszych i najmądrzejszych istot żywych? 
Ile razy z zażenowaniem oglądaliśmy zabawy grupki psów w parku? Albo gorzej- zabawę z naszą nogą. 
Niemoralność, niestetyka, nieprzyzwoitość, nieobyczajność, nieludzkość zwierząt. 
Na próżno mu tłumaczyć, że but Janka nie jest partnerką godną jego zapału
Mamy świadomość pokrewieństwa z żółwiem, co wzmaga nasze obruszenie ich bezwstydnymi kopulacjami. 
Jesteśmy ssakami z gatunku homo spiens, czujemy się mądrzy, godni władania tym światem. Dążymy by być czystymi inteligencjami.
Wkrótce potem pomarli i na ich krzesłach nikogo.


Pisząc ten tekst wylałam z siebie siódme poty. Siedziałam, wstawałam, chodziłam po pokoju, wymachiwałam rękoma. Kończyłam, znów wracałam, dopisywałam i rezygnowałam. 
Tekst powstał, choć summa summarum nie wiem, co to jest, nazwijmy to "Miłosz po mojemu".
Proszę o wyrozumiałość. 
Jeśli po przeczytaniu moich wypocin poczujecie zawód, to proszę- odszukajcie poezję Miłosza. Nie spisujcie jej na straty przez moje nieporadne słowo. 



Spis interpretowanych przeze mnie wierszy:
  • Książka a człowiek- "Ale książki"
  • Słowa a prawda- [***] (niestety tego nigdzie w Internecie nie znalazłam)
  • Sens a bezsens życia- "Sens"
  • Oset a poezja- "Oset, pokrzywa"
  • Świat a miejsce dla poety- "Zgoda" (tego niestety też)
  • Homo sapiens a żółw- "Żółw"

"Hashimoto. Jak w 90 dni pozbyć się objawów i odzyskać zdrowie"- Izabella Wentz 

Wpis z moim komentarzem do tej książki, pojawił się w cyklu "Książka z czołówki".
Wystarczy, że klikniecie tutaj

Komentarze

Popularne posty